Muiterij in Casa la Bruja

Met wallen onder de ogen, de zoveelste pijnstiller achter de kiezen en met een koude bak koffie in haar handen kijkt het vrouwtje naar buiten. Het regent en in huis is het, heel even, relatief stil. Eindelijk. Frieda is dicht tegen haar aan gekropen, snapt niets van de situatie in huis en is het duidelijk zat.

Al vier dagen rent haar kleine vriendje Thorgal blazend, sissend en grauwend door het huis achter de arme oudere kat Ferghus aan. Dag én nacht. Frieda heeft geprobeerd te bemiddelen maar is het zat om nergens meer veilig te kunnen slapen zonder overvallen te worden door een kluwen haar met nagels. Zelfs in haar verstopplek achter de bank is ze niet meer veilig. Dus bijt ze van zich af en duikt ze er zelf maar tussen, in de hoop dat ze ophouden.

En het vrouwtje? Die probeert zo goed en zo kwaad als het kan de boel te sussen, doet haar best de situatie om te vormen naar iets positiefs. Ze snapt Thorgal wel, zegt ze. Ferghus rook misschien een beetje anders nadat hij per ongeluk een uurtje in de tuin had gezeten. Hij had zomaar een insluiper kunnen zijn die heel veel op Ferghus leek. Dus heeft ze Ferghus goed afgenomen met een natte washand en hem afgedroogd met een handdoek die lekker rook naar het vrouwtje. Voor de zekerheid heeft ze hem zelfs nog na-gedroogd met een vies shirt uit de was waar de katten altijd zo graag in liggen. Maar helaas. Thorgal lijkt zich te hebben vast gebeten aan zijn idee dat deze Ferghus niet ‘onze Ferghus’ is. Als een zwarte mini-panter sluipt hij door het huis. Geen hoekje is meer veilig. Zelfs niet in een groot huis.

Ondertussen durft Ferghus niet meer te eten of op de kattenbak te zitten. De eettafel lijkt de enige relatief veilige plek voor hem. Er is dus een noodoplossing gevonden om te voorkomen dat alles wordt onder geplast en de poep op de vreemdste plekken opduikt. Erg hygiënisch is het niet, maar het is maar even niet anders, zegt het vrouwtje. Helaas heeft dat tot resultaat dat het nu overal naar ontlasting ruikt en de arme Frieda van pure ellende ook per ongeluk in huis poept. Het vrouwtje rent zich deze dagen rot terwijl ze het al zo druk heeft en erg veel pijn heeft. Schoonmaken, Ferghus troosten, Frieda geruststellen, Thorgal proberen te sussen en daarnaast ook nog voor haar eigen muitende pups en het huishouden zien te zorgen terwijl de vakantie voor de deur staat.

Frieda zucht en kijk haar vrouwtje aan. Zachtjes lebbert ze over een wondje op haar onderarm. Niet zeker wetend of die nu door haarzelf of door de twee miauwbeestjes is veroorzaakt. Frieda krijgt een aai over haar bol en geniet. Naast haar voelt ze zich tenminste nog een heel klein beetje veilig in huis.