Lente, met een franje van wit

Hoewel ik deze laatste weken dusdanige Lente kriebels ondervond dat ik al uit keek naar Paas-ideetjes en mijn lichaam me als een tropische vogel in de sneeuw doet wanen, kan ik hier wel enorm van genieten. Dit winters landschap; met de pootafdrukken in de verse sneeuw, witte daken, dwarrelende vlokken, sneeuwpoppen en zelfs de dieren die als jonge honden dartelen door het koude goedje.

Het lijkt alsof de dieren op dezelfde manier reageren als de meeste mensen bij de aanblik van verse, nog maagdelijke sneeuw. De wereld ziet er zo heerlijk fris en schoon uit, alsof ze de hoofdrol speelster is in de nieuwste wasmiddelen reclame. En het hoofd doet mee. De witheid buiten, de gedempte geluiden, de wereld die op "pauze" lijkt te staan, doet het hoofd goed. Want ook de gedachten lijken stiller, frisser, helderder of soms bedolven onder een laagje witte mist. Heerlijk toch?

Wat is er met dat Lentegevoel gebeurd? Ohw, niets aan de hand! Die steekt, in al haar kleurigheid, stiekem haar hoofdje alweer onder de sneeuw vandaan. Nog eventjes genieten van de witheid en dan weer rap terug naar luchtigere blogs dan afgelopen twee jaar, paaseitjes, vilten kuikentjes en dartele jonge diertjes.

Jodelie!